19.03.2016

Bir rüya gördük...

Bir rüya gördük, yaşam diyorlarmış onun adına.
Kimse doğduğunu bilmez, sevinirmiş doğumuna.
Ölümden kaçmalı, sıkıca tutunmalıymış yaşama.
İki ucu bilinmez, bilmem denmezmiş başkasına.

Mutlu olmanın şartıymış, ona sağlamca tutunmak.
Dinleri, bilimleri, ideolojileri, içte harmanlamak.
Düşünüleni düşünen düşünür olmayı kâr belleyip.
Heyhat! bilinmezler içinde bilginler gibi yaşamak.

Bilmek iddiaları, kalbi yeni bilgilere kapatmak demektir.
Bilirim deyince, bilinmeyenler öylece sırlanır demektir.
Sonrası medeniyetler, devamıysa dayatma öğretileridir.
Rüyalarsa çoktan yasak, tek tip insanda robot demektir.

Robot değildi insanlar, bunun en açık delili rüyalarıydı.
Çoklu boyutlar çoklu yaşamlar, onun deli maceralarıydı.
İdeolojik söylemlerle, çakma siz ve bizler icat ettiler.
Nicesi böyle robotlaştı, aynı yazılımın farklı kodlarıydı.

Robotlar rüya görmez, insanda gördüğünü önemsemezse.
Görülen manasızlaşır tabi, ne gördüğünü benimsemezse.
Ha ruhsuz bir robot, ha rüyalarını önemsemeyen bir insan.
Arada ne fark kalır? fark arama beyhude o da bilinmezse.

Rüyalar önemsiz, medeniyetler anca bunu öğretti.
Yaşam rüya değil diye, hem yazdı, hem de diretti.
Tüm öğretileri, adeta rüyaya savaş açmış gibiydi.
Güya yalandı rüyalar! onu böyle karalayıp kirletti.

İnsan kadar eskiydi rüyalar, fi tarihler de unutuldu.
Medeniyetlerce yargılandı, sonra da suçlu bulundu.
Ona uymak yasaktı, övenlereyse damgalar vuruldu.
Sahipleneni çıkmayınca, gönüle atıldı diller tutuldu.

Kıyılarda köşelerde, boş sohbetlere meze edildi.
Öğretisi ne mümkün, Medeniyetler aman vermedi.
Gören gördüğüne sükut eyleyip, lisanını lâl eyledi.
Efsanelere havale olunup, herkes onu boş belledi.

Akibeti asla bilemezsin, doğumu bilemediğin gibi.
Başkalarını hiç bilemezsin, ölümü bilmediğin gibi.
Geriye kalan yaşamındır, o da hızla geçecektir.
Rüyalar da gün gelir biter, sansürlü filmler gibi.

Rüyalarda sansür olmaz, ruhlara pranga vurulmaz.
Yaşam nasıl bir esaret ki, insan rüyasını savunmaz.
İnsan kadar eski olan ne var? o aranır bulunmaz!
Kimler yolunu kaybetmiş, bu kaybından sorulmaz.

Rüyanda da yaşam sürmez misin? bin telaşın olur.
Bazen ayılar kovaladı, bazen de kanatların olur.
Gökler de süzüldükçe, kuşlardan ne farkın olur.
Ölüm seni bulduğunda, rüyanların bitmiş mi olur.

Kaç kere öldün rüyalarında, bunu saydın mı hiç?
Karabasan çökende, kan ter ile uyandın mı hiç?
Aslında o an öldün, uyanınca yaşama şükrettin.
Sebebi şok yüzünden, ölüm şoku yaşadın mı hiç?

Bilmezsin ölümünü, doğumunu bilmediğin gibi.
Yaşam böyledir, filmden sonra ki filmler gibi.
Anılarda durmaz asla, sürekli üst üstte yazar.
Sürat insanı şaşırtır, hızla değişen roller gibi.

Bazen rüyada bazen dünyada, acaba sen neredesin?
Rüya dünyayı, dünya rüyayı unutur, hayır der misin?
Önemli olan yaşamak! o da bir gün önemsiz olacak.
Zamansa zaten muğlak, olmayana don biçer misin?

Rüyada zaman mı var? dünyanda zaman nasıl olsun.
Her diyene hemen inanma, dünyan zamansız olsun.
Gece olupta film bittiğinde, öteki filmine geçersin.
Uyanınca da  o devam eyler, bundan haberin olsun.

Uyku küçük, hayat büyük rüya, Sufi böyle der.
Bazen yerler değişir, Sufi küçüğe büyükte der.
Sufi nazarın da hayat, zaten rüya içre rüyadır.
Rüyalar gizemlidir, bencileyin o da yerinde der.

Sahip olduğumuz şeyleri, bırakarak gideceğiz.
Cümle kadim kalacak, çöp almadan gideceğiz.
En sevdiğimizden, yani bedenimizden sıyrılıp.
Kurda kuşa bırakıp, geldiğimiz gibi gideceğiz.

Rüyalarda böyle gitmedik mi? geri ne getirdik.
Elde olan karışık hislerdi, sermayeleri bitirdik.
Rüyalarda olanın aynısı, dünyanda da olmaz mı?
Zamanla hepsi unutulacak, daha neleri yitirdik.

Büyük rüyadayız, evvela biz bizi unutacağız.
Hayallere dalıp, akabinde vefasız olacağız.
Vefasızlık provasını hayat boyu çok yaptık.
Aynı rüyalar gibi, unuttuğumuzu unutacağız.

İlhâmlar verir rüyalar, keşifler bile hatırına olur.
Feyk atar Ruhlar orada, ölüleride kanlı canlı olur.
Öylesi hayat ki, orada kelebek olan burayı unutur.
Burada insan olan, belkide o kelebeğin rüyası olur.

Bir kelebeğe rüya olsan, yok daha neler der misin?
Uyuduk uyandık ürya gördük, ötesi laftır der misin?
Burada uyuyan orada kelebek, olanı görmez misin?
Orada uyuyan burada kim! bunu da bilirim der misin?

Ne olursan o ol, onunla anıl, onlar ayrı değil.
Ne var alemde o ademde, gayrılar ayrı değil.
Ayrılık davulu çalanlar, doğrucu Dâvut değil.
Bir rüya varsa o dur, ayrılıklar aydınlık değil.

Nedensiz doğan nedensiz ölür, öyle nedensiz yaşa.
Hayata anlam katılmaz, tüm canlılarla uyumlu yaşa.
Hangi canlı hayatı anlamaya çalışır! söze dikkat et!
Yok anlayacağım dersen, bari zarar verme âsil yaşa.

İnsan olmak zor zanaat, olmamaksa daha zor.
İnsandan olmayan ayırt olmalı, edilmezse zor.
Rüyalar sahip olduğumuz yegâne gerçekliktir.
Hayat bir gün rüya olacaksa, niye kabulü zor.

Kabulü zor olanın, hakim olduğu günlerde gelir.
Her gece zaten geliyor, gelmezin delili nedir?
Hayata dair çok yazıldı, rüyalar masal dediler.
Hayatta rüya! sözlerin kinayesini bilemediler.

Hangi şairlerin şiirlerine, hangi ozanların deyişine.
Hangi renklerin seyrine, hangi erenlerin nefesine.
Sözler rüyalara meyyâl, kalemler ehillerinin eline.
Edebiyatlar meftundur, dillenir mürekkebi edibe.

Bir rüya gördüğünde, bu şiiri anımsa, şairini unut.
Yazıda  ruh olmaz, duyguyu hisset, harfleri unut.
Hayat rüyanın ta kendisidir, gayri nedenleri unut.
Rüyada farkındalık olmaz, nasılları niçinleri unut.
                                ♥ ♥ ♥

Şiirler bitmez, rüyalar ise hiç bitmez!

Benzer Yayınlar

Bir rüya gördük...
4/ 5
Oleh

Abone Olun!

Beğendiyseniz yayınlara abone olabilirsiniz.

3 yorum

yorum
avatar
Adsız
28.03.2016 17:13

Uyuduk uyandık ÜRYA gördük, ötesi laftır der misin?

Cevapla
avatar
Adsız
28.03.2016 17:27

Ne yazılabilir ki...

Cevapla
avatar
28.03.2016 17:30

Bilerek ürya dendi, aslında başlıkta da kullanacaktım ama herkes bilemeyebilir diyede vaz geçtim, malum Anadoluda bazı yerler R yi başta diyemez, Uruh, İrecep gibi.:)

Cevapla

Delilik aklın kullanılmayan diğer yarısı olduğu gibi,
Cehalette bilginin kullanılmayan öteki yarısıdır!