Büyük cevap!

Her şeyin hazır olduğu bir hayata gel!
Akıl, fikir, kitap, din, bilim, irfan
vs. vs. vs. hepsi olsun.

Hiç bir eksiklik olmasın.
Olanı bırak, olmayanın peşine düş!
Ondan "özel" yardım da iste?
Olmadı sistemde eksiklik ara!
Oldu mu bu?

Oy, oy, oy!
Neredesin?
Duy beni!
Tanrıyı cevaba zorla!
Cevap yok!
Cevapsızlık!

Sürekli düşün.
Tam saha pres!
Sistem arızalı mı ne!?
Sistemde kusurlar ara!
Dürüst olalım, kimse onu düşünmüyor!
Herkes kendini düşünüyor.
Hep dahasını istiyor!
Onu bulan bununla yetinecek mi?
Şimdi isyan eden, o zaman şükredecek mi?
İnanıyor musun buna?
Samimi ol, itiraf et!
Kendine inanmıyorsun!
Ya cevap ver, ya da kendimi yok ederim de!
Tehdit, tehdit, tehdit!
Halifeliği de kimseye bırakmıyor.
Ya benimsin ya kara toprağın.
Varsa yoksa kendilikcilik, ötesi yok!
O da kendini düşünüyor ve susuyor.
Bu büyük cevaptır!

Anlıyor musun?
Halden anlarsan, taşlar bile dile gelir.
O neyse sende o olursun.
Tanrı değilsin ama ondan da ayrı değilsin.
Tanrısalsın...
Parçasısın...
Kullan bunu...
Halden anla...

Zorlan biraz... 
Hep o mu anlayacak?
O neden susuyor?
İçselleştir...
İyi düşün...

Acaba neden?
Çık kendinden.
O değilsin ama o ol masuscuktan.
Neden susarsın...
Tanrısal düşün!

İlahi ol!
Amaç neymiş?
Konuşsan konuşur muydun?
Noksan yaratmadın mı?

Susuyor musun?
Tastamam her şeyi verdin mi?
Potansiyelleri de mi verdin?
Öyleyse neden mi?
Anlaşılmak istemiyor musun?
Ne değişti?
Anlaşılmak isteyen konuşmaz mı?
Susar mı?
Eseriyle övünmek mi ister?
Eserini görmek mi ister?
Eserininde onu mu anlamasını mı ister?

Onun illaki bileceğini, bilir mi?
Anne Kartalın yavrusunun uçmasını gözlemesi gibi mi gözler?
Bir tebessüm mü hissettim ne?
Tebessüme tebessüm öyleyse!
Bir tebessümde benden gelsin. 
Anladın  mı?

Anlıyorum!
Bende susuyorum öyleyse.

"Sözde mana vardır, manada ise söz yoktur!"
[İbni Arabi]